بهره‌بردارى باشد . 4 . حكمت‌نامه پيامبر أعظم صلى اللّه عليه وآله ، در بسيارى موارد ، براي آشنايى پژوهشگران با فهم دقيق سخنان آن بزرگوار ( وبه اصطلاح : " فقه الحديث " ) ، توضيح ، تحليل وجمع‌بندىهايى ارائه مىنمايد « 1 » كه اميدواريم سودمند افتد . 5 . يكى از آداب مهمّ نقل حديث ، چگونگى نسبت دادن آن به پيامبر صلى اللّه عليه وآله وأهل بيت عليهم السلام است . كلينى رحمه‌اللّه از امام علي عليه السلام روايت كرده است كه : إذا حَدَّثتُم بِحَديثٍ فَأسنِدوهُ إلَى الَّذى حَدَّثَكُم ؛ فَإِن كانَ حَقّا فَلَكُم وإِن كانَ كَذِبا فَعَلَيهِ . « 2 » هنگامى كه حديثي را نقل مىكنيد ، آن را به كسى كه آن را روايت نموده ، نسبت دهيد ، كه اگر درست باشد ، به سود شماست واگر دروغ باشد ، به زيان راوي است . بنا بر اين ، براي رعايت احتياط ، توصيه أكيد داريم كه كساني كه مىخواهند از اين كتاب يا ساير كتب روايى ، حديثي نقل كنند ، آن را مستقيما به پيامبر صلى اللّه عليه وآله وأهل بيت عليهم السلام نسبت ندهند ؛ بلكه حديث را از طريق منبعى كه آن را روايت كرده است ، به آنان منسوب نمايند . براي نمونه ، نگويند : " پيامبر صلى اللّه عليه وآله چنين فرمود " يا : " امام عليه السلام چنين فرمود " ؛ بلكه بگويند : " فلان كتاب ، از پيامبر صلى اللّه عليه وآله چنين روايت كرده است " ويا بگويند : " از پيامبر صلى اللّه عليه وآله چنين روايت شده است " . سپاس وقدردانى اكنون كه اين كتاب به پايان رسيده است ، حقيقتا خامه وبيان خود را بسى ناتوان‌تر از آن مىبينم كه سپاس خداوند را به جاى آورم ؛ سپاس به خاطر آن كه در سالى كه نام " پيامبر أعظم صلى اللّه عليه وآله " زينت‌بخش آن است ، در مدّتى كوتاه ، توفيق تدوين حكمت‌نامه

--> ( 1 ) تعداد اين توضيح‌ها وتحليل‌ها ، بيش از دويست عنوان در حجمى بيش از نهصد صفحه است . ( 2 ) . الكافي : ج 1 ص 52 ح 7 .